پولیپ معده چیست؟ آیا پولیپ معده درمان دارد؟ چگونه پولیپ معده تشخیص داده می شود؟ پولیپ معده، رشد غیر معمول بافت درون لایه داخلی شکم است. بیشتر پولیپ معده، سرطانی نیستند، اما انواع مختلفی وجود دارند که خطر بالاتری برای تبدیل شدن به سرطان دارند. در این متن انواع پولیپ معده و علل ایجاد و […]
پولیپ معده چیست؟ آیا پولیپ معده درمان دارد؟ چگونه پولیپ معده تشخیص داده می شود؟ پولیپ معده، رشد غیر معمول بافت درون لایه داخلی شکم است. بیشتر پولیپ معده، سرطانی نیستند، اما انواع مختلفی وجود دارند که خطر بالاتری برای تبدیل شدن به سرطان دارند. در این متن انواع پولیپ معده و علل ایجاد و درمان های آنها مورد بحث قرار می گیرند. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره پولیپ معده ادامه این مقاله از بیماری ها را مظالعه نمایید.
معده در قسمت بالای سمت چپ شکم، زیر کبد و بعد از طحال قرار دارد. وظیفه اصلی آن ذخیره و تجزیه غذاها و مایعات مصرفی (قبل از انتقال آن ها به اندام های دیگر)، جهت هضم بیشتر است. وقتی که معده خالی است، در درون آن حفره های کوچکی به نام روگا وجود دارد. روگا (چین خوردگی) به معده این امکان را می دهد که برای ذخیره وعده های غذایی بزرگ تر گسترش یابد. آن ها هم چنین غذا را در معده نگه می دارند تا به طور فیزیکی به تجزیه آن کمک کنند. یک معده معمولی در حداکثر ظرفیت می تواند حدود ۱.۵ گالن غذا و مایع را در خود نگه دارد. معده، قبل از عبور از بخش گوارشی، فقط برای سه تا پنج ساعت غذا را نگه می دارد. ابزار اصلی معده برای هضم، ترکیب قدرتمندی از ترشحات است که به طور کلی عصاره معده نامیده می شود. برای مقابله با این عصاره قوی، معده با ترشحات خلط مانندی از خود محافظت می کند. بدون این حفاظت، معده، خود را هضم می کند (“خود هضمی”)که این موضوع، علت اصلی زخم معده است.
معده از چند لایه بافت تشکیل شده است:
پولیپ معده، رشد غیر معمول بافت لایه داخلی معده است. بسته به نوع، پولیپ ها ممکن است در قسمت های خاصی از معده وجود داشته باشند. موقعیت پولیپ به شناسایی نوع آن کمک می کند. بیشتر پولیپ معده، سرطانی نیستند، اما انواع مختلفی وجود دارند که خطر بالاتری برای تبدیل شدن به سرطان دارند.
انواع دیگر پولیپ معده غیر سرطانی، نادر هستند. این ها شامل موارد زیر هستند:
پولیپ معده معمولا به دو دسته تقسیم می شوند: غیرنئوپلاستیک (خوش خیم یا غیر سرطانی) و نئوپلاستیک (خطر بیشتر سرطان). در بین این دسته ها ، پولیپ های اپیتلیال رایج ترین نوع پولیپ معده هستند. پولیپ های اپیتلیال شامل پولیپ های غده بنیادی، پولیپ هایپرپلاستیک و پولیپ های آدنوماتوز هستند.
پولیپ های غده بنیادی شایع ترین نوع پلیپ معده هستند. آن ها در فوندوس و یا قسمت بالایی معده رخ می دهند. زمانی که آن ها به وسیله آندوسکوپی یافت می شوند، معمولا چندتایی هستند و مانند برجستگی های صاف و کوچکی به نظر می رسند. این پولیپ ها به ندرت تبدیل به سرطان می شوند. پولیپ های غده بنیادی اغلب با مهار کننده های پمپ پروتون مرتبط هستند. در این موارد، پزشک توصیه می کند که بیمار مصرف دارو را متوقف کند.
پولیپ هایپرپلاستیک به صورت دسته ای ظاهر می شوند و در معده پراکنده هستند. علاوه بر این، این پولیپ ها در نزدیکی زخم معده نیز یافت می شوند. پولیپ هایپرپلاستیک به شدت با اختلالاتی مانند گاستریت مزمن، گاستریت اچ. پیلوری و کم خونی احتقانی (بدن به اندازه کافی ویتامین B12 را جذب نمی کند، که این باعث افت تعداد سلولهای خونی قرمز می شود) که معده را تحت الشعاع قرار می دهد، مرتبط است. اگر باکتری اچ. پیلوری موجود باشد و با موفقیت درمان شود، پولیپ هایپرپلاستیک در بیشتر بیماران بهبود می یابد. خطر سرطان مرتبط با پولیپ هایپرپلاستیک جزئی است، اما اگر بیمار مبتلا به گاستریت مزمن باشد، ممکن است با افزایش خطر ابتلا به سرطان معده ارتباط داشته باشد. خطر ابتلا به سرطان، به جای خود پولیپ، در داخل معده وجود دارد، بنابراین پزشک ممکن است بیوپسی های متعددی از ناحیه اطراف پولیپ انجام دهد.
پولیپ آدنوماتوز رایج ترین نوع پولیپ نئوپلاستیک است و در قسمت آنتروم معده (نزدیک به پایین) یافت می شود. آنها معمولاً شروع کننده سرطان معده هستند. آنها همچنین ممکن است خطر ابتلا به سرطان در روده یا نقاط دیگر بدن را نیز افزایش دهند. برای تشخیص صحیح و معالجه بیماری، پزشک نیاز به انجام آزمایشات اضافی دارد. به دلیل افزایش خطر ابتلا به سرطان، باید تمام پولیپ های آدنوماتوز برداشته شوند. برداشتن پولیپ ها معمولاً با آندوسكوپ انجام می شود. اگر تعداد زیادی از این پولیپ ها وجود داشته و سرطان شروع به گسترش کرده باشد، ممکن است پزشک عمل جراحی را توصیه کند.
پولیپ معده در مردان بالغ و زنان (در تمام سنین) رخ می دهد. این بیماری با افزایش سن و به خصوص در افرادی که بیش از ۶۵ سال سن دارند شایع تر است. برخی از انواع پولیپ ها مانند پولیپ غده بنیادی معمولا در زنان میانسال اتفاق می افتد.
تقریباً در 6 درصد از روشهای آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی در ایالات متحده، پولیپ معده وجود دارد. با این حال، در کشورهای دیگر، میزان پایین تری گزارش شده است.بااینحال در مناطقی که عفونت هلیکوباکتر پیلوری شایع است، پولیپ هایپرپلاستیک و آدنوماتوز در مقایسه با پولیپ های غده بنیادی شایع تر است. در مقابل، در کشورهای غربی، که شیوع عفونت اچ. پیلوری کمتر است و استفاده از مهارکننده پمپ پروتون (PPI) متداول است، شایع ترین پولیپ ها، پولیپ های غده بنیادی هستند.
بیشتر افراد مبتلا به روده بزرگ علائمی ندارند. زمانی که مبتلا به پولیپ روده بزرگ می شوید، امکان بروز علائم زیر وجود دارد:
بیشتر افراد مبتلا به پولیپ روده بزرگ (که پولیپ کولونیک نیز نامیده می شود) هیچ دردی ندارند.
اگر علائمی دارید که ممکن است به دلیل پولیپ معده باشد، با پزشک خود تماس بگیرید. این علائم ممکن است شامل درد معده یا وجود خون در مدفوع باشند.
پولیپ معده در واکنش به آسیب به دیواره معده تان شکل می گیرند. معمول ترین علل پولیپ معده عبارتند از:
عواملی که شانس شما برای رشد پولیپ معده را افزایش می دهند، عبارتند از:
شما می توانید به پزشک متخصص دستگاه گوارش مراجعه کنید.
علاوه بر سوالاتی که از پیش آماده کرده اید، از پرسیدن سوالات دیگری که در طی این قرار ملاقات پیش می آید، اجتناب نکنید.
احتمال دارد که پزشک تان چند سوال از شما بپرسد. داشتن آمادگی برای پاسخ گویی به آن ها ممکن است زمانی را برای صحبت در مورد مسائل مهم تر را ذخیره کند. ممکن است از شما پرسیده شود:
بیشتر پولیپ معده به وسیله آندوسکوپی فوقانی تشخیص داده می شوند. برای تشخیص نوع پلیپ، ارائه کننده خدمات درمانی یک بیوپسی انجام خواهد داد. در طی بیوپسی، یک نمونه از پولیپ معده و بافت مجاور برداشته می شود. این اقدام به وسیله آندوسکوپی انجام خواهد شد. سپس یک متخصص نمونه را زیر میکروسکوپ بررسی می کند. سپس او می تواند نوع پولیپ را تشخیص دهد. همچنین ممکن است درباره تاریخچه سلامتی تان سوال شود و آزمایشی بدهید. این می تواند گاهی کمک زیادی به تشخیص نوع پولیپ بکند. در برخی موارد، در طی آندوسکوپی، تومورهای سرطانی به صورت پولیپ معده به نظر می رسند. به همین دلیل، برخی از افرادی که به آن ها گفته می شود که پولیپ معده دارند، در واقع ممکن است مبتلا به سرطان باشند.
آزمایش های مورد استفاده برای تشخیص یا رد تومورهای سرطانی معده، شامل موارد زیر هستند:
گاهی این پولیپ ها در هنگام انجام آزمایش اشعه ایکسی مانند دستگاه گوارش فوقانی ظاهر می شوند.
اشعه ایکس باریوم یک آزمایش رادیوگرافی از دستگاه گوارش فوقانی است. اشعه های ایکس باریوم برای تشخیص اختلالات دستگاه گوارش فوقانی مانند تومور، زخم و دیگر شرایط التهابی، پولیپ ها، فتق و جراحت مورد استفاده قرار می گیرند. استفاده از باریوم همراه با اشعه ایکس استاندارد به بررسی ویژگی های مختلف دستگاه گوارش فوقانی کمک می کند. باریوم یک پودر خشک، سفید و گچ مانند است که با آب مخلوط می شود تا مایع باریوم ساخته شود. باریوم یک جذب کننده اشعه ایکس است و در فیلم اشعه ایکس سفید به نظر می رسد. هنگامی که باریوم درون دستگاه گوارش فوقانی قرار می گیرد، دیوار داخلی مری، معده، روده بزرگ و یا روده کوچک را نشان می دهد، به طوری که دیواره درونی، اندازه، شکل، بافت و گشودگی در اشعه ایکس دیده می شود. این فرآیند تفاوت هایی را نشان می دهد که ممکن است در اشعه ایکس استاندارد دیده نشود. باریوم تنها برای مطالعات تشخیصی دستگاه گوارش فوقانی مورد استفاده قرار می گیرد.
برای کاهش خطرات اشعه ایکس، اغلب علاوه بر نوشیدن باریوم، هوا نیز در روده دمیده می شود. برای ثبت اشعه ایکس شدید، ممکن است به برخی از بیماران کریستال های جوش شیرین داده شود تا تصویر بهتری ایجاد شود. این نوع روش ها به آزمایشات دستگاه گوارش کنتراست-هوا یا دو-کنتراست معروفند. اغلب در طول آزمایش اشعه ایکس باریوم، فلوروسکوپی به کار می رود. فلوروسکوپی یک مطالعه از ساختارهای در حال حرکت بدن و شبیه به فیلم “اشعه ایکس” است. یک پرتو ایکس پیوسته از قسمت های مورد نظر بدن عبور داده می شود و به یک مانیتور تلویزیون مانند منتقل می شود تا آن قسمت از بدن و حرکت آن، به طور کامل دیده شود. در اشعه ایکس باریم، فلوروسکوپی به رادیولوژیست اجازه می دهد که حرکت باریم را همانطور که از طریق دهان یا روده تحریک می شود، ببیند.
دلایل انجام اشعه ایکس باریوم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
معمولا علاوه بر اشعه ایکس باریوم، روش های اضافی نیز انجام می شود. این روش ها شامل آزمایش های آندوسکوپی (آندوسکوپ یک لوله انعطاف پذیر و باریک است که در حفره ای ایجاد شده در بدن وارد می شود و با استفاده از فن آوری فیبروپیتک، تصویری مستقیم از درون حفره ایجاد می کند.)، تصویربرداری کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)و سونوگرافی درون حفره ای است.
سه نوع روش اشعه ایکس باریوم وجود دارد:
درمان برای پولیپ معده فرق می کند. درمان شما ممکن است به موارد زیر بستگی داشته باشد:
درمان استاندارد برای غده های غیرسرطانی معده، جراحی است. نوع جراحی اغلب به اندازه تومور بستگی دارد و موارد زیر را شامل می شود:
یک پولیپ غده بنیادی شانس کمی برای تبدیل شدن به سرطان دارد. در ابتدا، تامین کننده مراقبت سلامتی تان پولیپ را بیوپسی می کند. سپس یک متخصص می تواند علائم اولیه که ممکن است باعث سرطان شود را بررسی کند. او به دنبال نشانه هایی از دیسپلازی خواهد بود. اگر پولیپ، مشکوک به تبدیل شدن به سرطان به نظر نمی رسد، ممکن است به هیچ درمانی نیاز نداشته باشید. اگر یک پولیپ دیسپلازی داشته باشید، احتمالا برداشته خواهد شد. اگر یک پولیپ خیلی بزرگ داشته باشید، ممکن است نیاز به خارج کردن داشته باشد. اگر نوع دیگری از پولیپ معده، مانند پولیپ هایپرپلاستیک دارید، درمان شما ممکن است متفاوت باشد. این نوع پولیپ خطر بیشتری برای سرطانی شدن دارد.
باز هم، ارائه دهنده خدمات درمانی شما بیوپسی پولیپ را انجام می دهد و علائم سرطان را بررسی می کند. معمولا پولیپ های بسیار بزرگ یا غیرعادی نیاز به از بین بردن دارند. حتی اگر پولیپ شما مشکوک به نظر نمی رسد، ممکن است ارائه دهنده خدمات درمانی شما آن را تحت نظر داشته باشد. همچنین ممکن است نیاز به آندوسکوپی بیشتری داشته باشید. پولیپهای آدنوماتوز دارای خطر بالایی از تبدیل شدن به سرطان هستند. به همین دلیل، احتمالا باید آن ها را حذف کنید.
سرویس دهنده خدمات سلامتی تان هر گونه رشدی را که منجر به سرطان شود، از بین می برد. او همچنین هر نوع پولیپ دیسپلازی را خارج می کند. اگر دیسپلازی یا سرطان در بافت مجاور گسترش یابد، ارائه دهنده مراقبت سلامتی شما ممکن است بخشی از آن بافت را نیز از بین ببرد. بسته به میزان شیوع آن، ممکن است این کار را از طریق اندوسکوپی انجام دهد. یا ممکن است برای از بین بردن بخشی از معده تان به جراحی نیاز داشته باشید. هم چنین تامین کننده مراقبت سلامتی تان ممکن است هر گونه پولیپی را که موجب بروز علائم می شود، از بین ببرد. به احتمال زیاد پزشک شما توصیه می کند که برای بررسی پولیپ های عودکننده اندوسکوپی را ادامه دهید.
اگر مبتلا به التهاب معده ناشی از باکتری اچ. پیلوری در معده تان هستید، به احتمال زیاد پزشک شما درمان به وسیله آنتی بیوتیک ها را توصیه می کند. درمان عفونت اچ. پیلوری ممکن است باعث ناپدید شدن پولیپ ها و توقف بازگشت مجدد آن ها شود.
اگر بعد از حذف پولیپ روده، علائم زیر را دارید، با پزشک خود تماس بگیرید:
بسته به نوع پلیپ معده، ممکن است پزشک در عرض یک سال انجام آندوسکوپی دیگری را توصیه کند تا با استفاده از آن به دنبال پولیپ دیگری بگردد. برای بیمارانی که پولیپ های سرطانی داشته اند، برای سه سال اول آندوسکوپی پی گیری باید هر شش ماه یک بار صورت بگیرد. اگر بیمار سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان معده داشته باشد، ممکن است پزشک توصیه کند که بیمار تحت درمان آندوسکوپی عادی قرار گیرد (هر یک تا دو سال). برای بیماران جوان تر از ۴۰ سال که چندین پولیپ دارند، پزشک ممکن است آزمایش های بیشتری را برای روده بزرگ (علاوه بر معده) توصیه کند. اگر به نظر برسد که مهار کننده های پمپ پروتون باعث پولیپ می شوند، پزشک ممکن است توصیه کند که مصرف این دارو را متوقف کنید.
مشکل اصلی مرتبط با پولیپ معده، سرطان معده است. در زیر لیستی از انواع اصلی پولیپ معده و خطر سرطان آن ها آورده شده است.
اگر پولیپ معده دارید، این نیز می تواند مشکل ساز باشد. به عنوان مثال، پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی یک وضعیت ژنتیکی است. این مشکل باعث می شود که پولیپ ها در امتداد مسیر گوارشی شما رشد کنند. این امر منجر به خطر بسیار بالای سرطان روده بزرگ می شود. حذف پولیپ ها نیز ممکن است موجب مشکلاتی شود. این مشکلات شامل خونریزی هستند.
پولیپ معده معمولا غیرسرطانی بوده و بی خطر تلقی می شوند. آن ها اغلب هیچ نشانه ای ندارند مگر اینکه بسیار بزرگ باشند. حذف پولیپ ها می تواند هر گونه علائم مرتبط را کاهش داده یا حذف کند. همچنین می تواند به جلوگیری از رشد سرطان روده نیز کمک کند. اگر پولیپی داشته باشید، خطر پیشرفت پولیپ های دیگر در آینده بیشتر است. پزشک شما توصیه می کند که آزمایشات را هر سه تا پنج سال تکرار کنید.
ممکن است بتوانید خطر ابتلا به پولیپ معده جدید را کاهش دهید. به عنوان مثال، اگر پولیپ غده بنیادی داشته باشید، ارائه کننده خدمات سلامت شما ممکن است به شما بگوید که استفاده از داروهای بازدارنده پمپ پروتونی را متوقف کنید. در صورت مصرف آنتی بیوتیک برای عفونت هلیکوباکتر پیلوری، ممکن است بتوانید خطر ابتلا به پولیپ هایپرپلاستیک را کاهش دهید. برای کم کردن خطر ابتلا به مشکلات ناشی از پولیپ معده، به میزانی که به شما پیشنهاد می شود، به ارایه دهنده خدمات درمانی خود مراجعه کنید. برنامه مراقبتی که او در نظر می گیرد را نیز دنبال کنید.
تحقیقات نشان می دهند که پیروی از تغییرات زیر ممکن است مزایای سلامتی به همراه داشته باشند و شانس شما در توسعه پولیپ های روده بزرگ را کاهش دهند:
تحقیقات نشان می دهند که خوردن کم تر غذاهای زیر ممکن است مزایای سلامتی داشته باشند و شانس شما در توسعه پولیپ ها را کاهش دهند:
شما می توانید بهترین انتخاب های سبک زندگی سالم برای کمک به کاهش شانس تان در توسعه پولیپ های روده بزرگ را دنبال کنید:
مصرف کمی آسپرین در هر روز برای مدت زمان طولانی، ممکن است به جلوگیری از ایجاد سرطان روده بزرگ در برخی از افراد کمک کند. با این حال، مصرف روزانه آسپرین ممکن است موجب عوارض جانبی نظیر خونریزی در معده یا روده ها شود. پیش از اینکه روزانه آسپرین بخورید، با پزشک خود صحبت کنید.